Każdy pracownik ma prawo do zwolnienia od pracy spowodowanego działaniem siły wyższej w pilnych sprawach rodzinnych wynikających z wypadku lub choroby. Zwolnienie przysługuje w wymiarze 2 dni lub 16 godzin w ciągu roku kalendarzowego, a w trakcie jego trwania pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia wynoszącego połowę jego pensji.

Do ustalenia wysokości tej płacy używa się zasad obowiązujących przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop. Jej składniki oblicza się z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie od pracy lub okres niewykonywania pracy. Są one określane w wysokości przeciętnej.

Istnieje możliwość, że w branym pod uwagę okresie, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego pracownik nie otrzymał pełnego wynagrodzenia z powodu usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Wówczas przy obliczaniu tej podstawy nie uwzględnia się wynagrodzenia za te miesiące, w których pracownik przepracował mniej niż połowę przewidzianego dla niego w danym miesiącu czasu pracy oraz przyjmuje się wynagrodzenie za miesiące, w których pracownik przepracował co najmniej połowę przewidzianego dla niego czasu pracy. W przypadku, gdy w miesiącu wymagającym uzupełnienia wynagrodzenia pracownik otrzymał stałe i zmienne składniki wynagrodzenia oraz wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy obliczone wraz ze zmiennymi składnikami, należy całość postrzegać jako wynagrodzenie zmienne. W związku z tym, powstaje konieczność uzupełnienia go za dni usprawiedliwionej absencji pracownika w pracy.

Należy zwrócić uwagę, że tymczasowa niezdolność do pracy z powodu choroby lub konieczności sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny nie przerywa zwolnienia od pracy, z którego pracownik korzysta przez cały dzień. Z kolei w sytuacji, gdy pracownik skorzystał z kilku godzin zwolnienia z powodu działania siły wyższej, po czym złożył wniosek o zasiłek chorobowy lub opiekuńczy, wciąż ma prawo do wynagrodzenia za czas zwolnienia z tytułu siły wyższej oraz do zasiłku chorobowego/opiekuńczego.